by Fyodor M. Dostoyevski
Bir sabah, tam işime gitmek üzere hazırlanmıştım. İşte o anda hem aşçılığımı, hem de çamaşırcılığımı yapan ve aynı zamanda evimi yöneten Agrafena içeriye daldı. Girer girmez de beni şaşırtacak bir şey yaptı ve konuşmaya başladı. O güne değin sesi soluğu çıkmayan sıradan, kendi halinde bir yaşlı kadıncağızdı. Altı yıl içinde Tanrı'nın her günü, pişireceği yemeğe ilişkin bir-iki sözcükten başka hemen hemen tek bir sözcük çıkmamıştı ağzından. Belki benimle konuşmuyordu. Daha doğrusu ondan hemen hemen tek bir şey duymamıştım. O sabah, ansızın dili çözülerek şöyle konuşmaya başladı: - Size bir şey demeye geldim beyefendi. Bir şey soracağım işte!
Be the first to discover connections for this book!
Discover hidden gems with our 'Gap Finder' and explore your reading tastes with the 'Mood Galaxy'. Go beyond simple lists.